26.07.2012

Günaydın Öpücüğü


sabahın ilk ışıklarıyla uyanıyorm
kül tablasına uzanıyor elim
içinde dünden kalma izmaritler
üstlerinde senin dudak izlerin
bana günaydın öpücüğü verdiğini
görmüş kadar oluyorum


25.07.2012

Babil'in Şairleri

Şairler
Şairler
Bir kısmı ölmüş
Fildişi zindanlarında
Bir kısmı kaçabilmiş
Kapıları açık
Zindanları boş
Babil kör ve solgun

Bilindik Dilenci


Sefaletim giydiğim elbiselerimden anlaşılmaz
Oysa bilinen bir dilenciyim Rumeli’de
Gören, ‘’olsa olsa bir şairdir’’ der benim için
Tanrı’ya bile hoş görünürüm de
Anlamam
Neden bir şairin kazandığından az kazandığımı

Oysa ayakları kızarmış olan benim
Kaldırımlarda yürümekten
Pantalonumun paçalarında bir dünya yük
Kanatlarını kaldırmakta zorlanan bir kelebeğim sanki
Bir gece hayaletiyim belki
Safak karanlığında uyanıp güneşe doğru uçan
Bir hiçlikte eriyip kaybolan

Tüm Şairlere Yakışır mı Bu Meret?


Cemal Süreya:Sigara içenlere ateş etmeyiniz.
Edip Cansever:Bir ağız, bir tütün, bir mızıka gerçeği gibi...
Can Yücel:Kahvaltıdan da önce sigaraya sarılmak şart olmazdı belki de, dev bir özlem dalgası meydan okumasaydı eğer.


24.07.2012

Canım Kardeşim



Kahraman: bana bak, sana bir şey söyliyim mi?
-söyle
- kimseye söylemek yok ama!
- iyi ya söylemem.
- yemin et bakiyim.
-valla billa söylemem.
-:ben ölücekmişim.
- ne var oğlum bunda yemin ettiricek?
- hiiiiç..ama abimle halit abim “duydun mu?” diye bağırdılar akşam bana. ben de korkudan “duymadım” dedim.
-sen sahiden ölürsen bilyalar nolucak?
- ne biliyim ben.
- bana versene?
- iyi ya, ölünce abimden alırsın.
- yaşa ulan!

Hatay


Sen şimdi
Hatay meyhanesinde
Güzel kadeh tutan bir kadınsın
Ellerin, parmakların
Sanki avuçlar bir kadehten fazlasını
Belki de içtiğin şarapsın
Rengin kırmızı
Tadın çok daha fazlası

Cemal Süreya giriyor içeri
Seni görüyor
İç cebinden bir sigara yakıyor
Bir sandalye çekiyor
Herbir bacağı ayrı bir şiir
Oturuyor
Masa iki kişilik
Bir sandalye daha çekiyor
 Alıyor seni oraya otutturuyor


23.07.2012

Yerçekimli Karanfil

 

''Görüyorsun ya bir sevdayı büyütüyoruz seninle
Sana değiniyorum, sana ısınıyorum, bu o değil
Bak nasıl, beyaza keser gibisine yedi renk
Birleşiyoruz sessizce''

22.07.2012

Yarım Kalmış Masallar

Sen ezbere bildiğim
Ama sonuna kendimi bir türlü inandıramadığım
Bir masalın baş kahramanısın sanki
Bir yaşam boyu
Kendi kendini anlatmaktan yorgun düşmüş
Ama beni öyle öyle büyütmüş
Kendi uzamından düşürmüş
Ellerime ayaklarıma eklemiş
Kala kala hatıralara
Ve de anlatılırsa
Sözcüklere kalmış kahramansın

Sen uyursun şimdi
Bir noktanın derinliğinde
Masal uyur
Düş uyur
Benim uykum kaçar
Kendi kendime meraklı sorular sormaktan
Acaba derim
Uyuyakalmasaydın tam ortasında
Ne olacaktı bu masalın sonu
Senin anlattığın masallar hep iyi biterdi ya
Bu da öyle mi olurdu
Evet, evet
Kötü bitecek değildi ya bir masalın sonu

Her Şeyin Dünündeyim

I
Kendine kucak arayan gövde
kendini yok eden gövde
yitirdin kendini işte
artık ne yurt sana
ne varolabiliyorsun başka evde.

Bu mum medeniyetinde
bu metal öznede
bu cam sözde
ne yurt sana dil
ne şölen yeterince.

II
Ben büyüdüm
akasyalar öldü
üzgünüm.

dışınız çok kalabalıktı
beni içinizdeki zindana attınızdı
olur ya bir gün
suyu hatırlar şelale
şeytan utanmayı öğrenir ve
yüzleşir yüzünüz mevsimlerle

sırf bu yüzden büyüdümdü,

akasyalar öldü.

III
Karanlık suyun dibini göze aldım
sonsuzluğu göze aldım o yatakta
sen gittin ben bu balkonlara kaldım
metalin damara dayandığı nokta
şimdi söylüyorum dilimdeki küfrü
büyülü sözü kalbimdeki:

tekrar karşılaşsak
ölür müsün?

IV
Kışı neden bu kadar çok sevdiğini
ve neden her şeyin bir sonla noktalandığını
sorma,
ben de bilmiyorum.

Anı olacak bir şeyim yok
her şeyin dünündeyim.

V
İçime işleyen acıyı size değil
bir suya bırakmayı öğrendim
dal olmaktan vazgeçeli çok oldu
bu yüzden ne bir ağacım var
bana beden
ne de çiçek açacak benden.

Sarıl Bana


 
bu yaşa geldim içimde bir çocuk hala
sevgiler bekliyor sürekli senden
insanın bir yarısı nedense hep eksik
ve o eksiği tamamlayayım derken
var olan aşınıyor zamanla

anamın bıraktığı yerden sarıl bana

anılarım kar topluyor inceden
bir yaşam gibi geçmişin üstüne
ama yine de bir unutuş değil bu
sızlatıyor sensizliği tersine
senin kim olduğunu bile bilmezken
sevgiden caydığım yerde darıl bana
Görsel:Gustav Klimt

21.07.2012

Niçinler ve Çünküler


 
''ne bir inanış, ne bir düşünce,
yalnız yaşadığımdır kalbimde kalan.
serçeler gibi uçmuş altın dallarımdan,
niçinler ve çünküler!"

Dünyanın Çok Büyük Acılarla Doğurup Bağrına Basmakta Güçlük Çektiği Çocuklarına


 

Çöpçülerin geçişinden biraz sonraydı
Sokak kedileri işe koyulmuşlardı ki
Küçük bir el sadaka beklerken yaşlandı
Ayakları yaşlandı çocuğun
Gülüşünü eskitti bir duvar dibinde
Yorgun düştü gözyaşları konuşmaktan
Aslında hiç birşey anlatamamaktan
Bir kaldırıma sarılmış usulca uyumalıydı şimdi
Bir uzamdan yoksun
Bir boşluğa bürünmüş
Bir mezar kadar karanlık kafasının içine
Bir kez daha gömmeliydi umutlarını

Ama hayır
Arada bir umut ediyordu yukarısını
Yukarısı çok güzel olmalıydı
En büyük umudu yakından görmekti yıldızları



20.07.2012

Gözlerinde





















Onca ahlayıp ofladıktan sonra
Onca gözyaşı vadisinden geçtikten sonra
Gözlerin orda işte
Bir orman kadar geniş
Bir orman kadar serin
Orda ağaçlar ve kuşlar birlikte hep
Su ve ateş kardeş
Ben artık burdan başka bir yerde yaşayamam
Ölsem de burada ölmeliyim
Bir kavak ağacının gölgesinde
Yaşam kadar geniş bir mezara gömülmeliyim
Gözlerinden birine


Görsel: Modigliani'ye aittir

Bugün de Açız Kadim


Sıra seni sevmeye gelince
Pis bir dilenciyim sana göre

Gururumu asıp
Paltomun bir düğmesinde
Oturup duruyorum
İkindiye kadar güneşin altında

Sen geçiyorsun sokaktan
‘’Allah rızası için‘’desem de
Nafile
Sadakası yok gibi yüzünün
Önce gözlerini kaçırıyorsun ayaküstü
Sonra kendini

Kaldırımlar soğuyor o anda
Sokak büyüyor iyiden iyiye
Önümdeki teneke kutu büyüyor
Bir bakıyorum ki
İçine bir sensizlik atılmış
Kimin ne zaman bıraktığını bilmiyorum
 .
Sen geçiyorsun sokaktan
İçimdeki yalnızlığım büyüyor
Çok değil iki güne ölüyorum