San

                                                             

Kırmızı bir kuştur soluğum
Kumral göklerinde saçlarının
Seni kucağıma alıyorum
Tarifsiz uzuyor bacakların
Kırmızı bir at oluyor soluğum
Yüzümün yanmasından anlıyorum

Yoksuluz gecelerimiz çok kısa

Dörtnala sevişmek lazım

Her Sevda

 

 

"Yeni aşk kelimeleri, yeni öğrenilen
incelikler öbür sevgiliye saklanıyor."
F.Scott Fitzgerald
 

Her sevda başlangıçtır bir yenisine
Öteki başkaldırır daha bitmeden biri
Biz isteyelim istemeyelim sürüp gider böylece.

Baksak ki unutmuşuz günün birinde her şeyi
Ne o sevdalar, ne ölümsüz sözler kalmış
Toplasak toplasak hepsini işte
Onca sevda bir sevdayı yaratmış
Döner durur başımızın üstünde
Gözlerden ağızlardan saçlardan
Ellerden omuzlardan yapılmış bir hâle.

Ve çınlar herbiri bir silahın yankısı gibi
Bir yaşam boyu biz tetiği çektikçe.

Gelinim Rumelim

Ne zaman düşşem peşine

Bir kasabaya  çıkar yolum

Uzun sarı saçlarıyla bir kız

Öyle ki, kasabanın en güzeli olmalı

Sabah erkenden ilk işi

Taze güller takmış tülbendine

Beni bekler gibi durur kasabanın girişinde

Pembesi pembedir hani

Sonra yanaklarına sıçrar birazı

Gözü gözüme değdiğinde

Eline yüzüne bulaştırır utangaçlığını

Doğuştan mıdır oyası

Yoksa beni özlediği vakitlerde

Kendisi mi işlemiştir bilinmez

İşte geldik diyorum

Uyan gönlüm uyan,

Burası Rumeli olmalı

Çok konuşmaz ama bilir insan

Sesinde bir çalgı çengi

Yüzü desen bir düğün yeri

İçimde davulların zurnaların çalındığı

İçimde gümbür gümbür

Ver elini gelinim, kadınım

Ver elini ilk yazım

Bir elinde ayçiçeklerin

Bir elinde gelinciklerin

Şimdi hangi elinden tutmalı seni

Yoksa sadece öpmeli mi pespembe güllerini

Bu Gemi Ne Zamandır Burada

 

bu gemi ne zamandir burada
coktan bosaltmis yukunu
gece de olmus, rihtim da bombos
mavi bir suyun dusunu uyutur bir tayfa
arkada, guvertede
ah, neresinden baksam sessizlik gene.

yururum usuldan, girerim bir meyhaneye
icerde uc bes kisi
yalnizlik uc bes kisi
bir kadeh raki soylerim kendime
bir kadeh raki daha soylerim kendime
-soyle be! ne zamandir burda bu gemi
-denizin degil huznun ustunde.

belki yarin gidecek
bir ani gelecek bir baska aninin yerine.

insan bazan aglamaz mi bakip bakip kendine

Ne Böyle Sevdalar Gördüm Ne Böyle Ayrılıklar - Seviyorum Seni

NE BÖYLE SEVDALAR GÖRDÜM NE BÖYLE AYRILIKLAR

Ne zaman seni düşünsem
Bir ceylan su içmeye iner
Çayırları büyürken görürüm.

Her akşam seninle
Yeşil bir zeytin tanesi
Bir parça mavi deniz
Alır beni

Seni düşündükçe
Gül dikiyorum elimin değdiği yere
Atlara su veriyorum
Daha bir seviyorum dağları

SEVİYORUM SENİ

Seviyorum seni
ekmeği tuza banıp yer gibi
Geceleyin ateşler içinde uyanarak
ağzımı dayayıp musluğa su içer gibi
Ağır posta paketini
neyin nesi belirsiz
telaşlı, sevinçli, kuşkulu açar gibi
Seviyorum seni
denizi ilk defa uçakla geçer gibi
İstanbul'da yumuşacık kararırken ortalık
içimde kımıldayan birşeyler gibi
Seviyorum seni
Yaşıyoruz çok şükür der gibi.

Üvercinka

''Birlikte mısralar düşünüyoruz ama iyi ama kötü
Boynun diyorum 
Boynunu benim kadar kimse değerlendiremez 
 Bir mısra daha söylesek sanki her şey düzelecek
İki adım daha atmıyoruz bizi tutuyorlar
Böylece bizi bir kere daha tutup kurşuna diziyorlar
Zaten bizi her gün sabahtan akşama kadar kurşuna diziyorlar
         Bütün kara parçalarında
                            Afrika dahil''

Kalın Sesli Monologlar 4

 

Sevgilim sen isterdin ki

Sineyim bir köşeye

Usulca oturayım

Git dediğinde gideyim

Gel dediğinde geleyim

Sakallarımı tarayayım patilerimle

Daha yakışıklı bir kedi olayım

Oysa ben senden önce bir sokak kedisiydim

Ve sokaklardan öğrendim

Daha yakışıklı olmayı

Kırmızı rujlu kedilerden öğrendim

Ayaklarımın üstünde insansı bir duruşu
Ve dahasını

Avarelik yıllarımdı

O yıllarda öğrendim ben

Duvarlara sürte sürte yaşamayı

Kalın Sesli Monologlar 3

Yalnızlık

Sensizlik değilmiş

Sokağın kadınsız köşe başlarıymış

Eskiden bir kadın işe çıkardı bu sokakta

Birgün sorduğumda

Kader demişti adına

Epey güzel sayılırdı

Parmakla gösterirlerdi onu

Alıcısı oldukça çoktu

Ve memeleri

Öyle bereketliydi ki

Toprağı bile borçlanmıştı

Memeleri yuvarlaktı

Belki biraz sessizlikti

Ama yalnızlık hiç değildi

Onun dışındanki herşey teferruattı

Herşey yalnızlıktı

Görüyorsun ya

Yalnızlık hiç de sensizlik değilmiş

Yalnızlık;

Sabahın körüne bilmem kaç kala

O cehennem karanlığa

Erkeğin ‘’kaderdir’’ diye sarılmasıdır belki

Ama Kader hiç değildir

Yeniden Doğmuş Gibi

Edoş'a...

Ben bugün öğrendim

Bir çiçekten daha güzeli

Onu tutan eldir

O eldedir

Bir tohumun yeşermesi

Bir çiçeğin yürek atışları

Ve yaşama dair ne varsa

Hep onun elindedir

Ve çocuklar

Tanrının

Biz erkeklere  ve kadınlara

Verebileceği tek nimettir

Bırakın kendinizi bu ilahi çağrıya

Bırakın kendinizi

Onun ıslak gülümsemesine
Göreceksiniz

Bir ormanda yürümek kadar serindir

Bırakın kendinizi

Bir ninnide uykuya dalar gibi

Yeniden doğmuş gibi

Yeni doğmuş bir tay yürümeyi nasıl öğrendiyse

Ve bir at için koşmak neyse

Ben bugün öğrendim

Birileri bir çocuğu kucaklamışsa

Bilin ki yeniden doğmak  içindir

Güzel Havalar

Beni bu guzel havalar mahvetti,

Boyle havada istifa ettim
Evkaftaki memuriyetimden.
Tutune boyle havada alistim,
Boyle havada asik oldum;
Eve ekmekle tuz goturmeyi
Boyle havalarda unuttum;
Siir yazma hastaligim
Hep boyle havalarda nuksetti;
Beni bu guzel havalar mahvetti.

Her Dem Yeni Doğarız, Bizden Kim Usanası

“Biz sevdik âşık olduk
Sevildik maşuk olduk
Her dem yeni doğarız
Bizden kim usanası''

A ve B Kişileri

B: Burada yağmur yağıyor ama vallahi billahi sen aklıma gelmedin.

A: Aklına geldim değil mi?

B: Yok, yok,vallahi gelmedin!

A: Hııh,yalancı,yaramaz bir çocuksun sen!

Sen Benim Hiçbir Şeyimsin

Sen benim hiçbir şeyimsin
Yazdıklarımdan çok daha az
Hiç kimse misin bilmem ki nesin
Luzumundan fazla beyaz
Sen benim hiçbir şeyimsin
Varliğin yokluğun anlaşılmaz

Galiba eski liman üzerindesin
Nasıl karanlığıma bir yıldiz olmak
Dudaklarınla cama çizdiğin
En fazla sonbahar otellerinde
Üniversiteli bir kız uykusu bulmak
Yalnızlığı öldüresiye çirkin
Sabaha karşı öldüresiye korkak
Kulağı çabucak telefon zillerinde

Sen benim hiçbir şeyimsin
Hiçbir sevismek yaşamışlığım
Henüz boş bir roman sahifesinde
Hiç kimse misin bilmem ki nesin
Ne çok çığlıkların silemediği
Zaten yok bir tren penceresinde

Sen benim hiçbir şeyimsin
Yabancı bir şarkı gibi yarım
Yağmurlu bir agaç gibi ıslak
Hiç kimse misin bilmem ki nesin
Uykumun arasında çağırdığım
Çocukluk sesinle ağlayarak
Sen benim hiçbir şeyimsin

Srebrenitsa Katliamı

Siyah beyaz artık sevdalinkalar...

Kuytuda Bir Türkü Çingene

 

Seversin terketmeyi

Bir hevesle gittiğin şehirleri

Bilmem hiç soluklandın mı

Biryerinde adressiz yaşamanın

Kaç ülkeden geçtin, sayılmaz saysan

Kaç cadde kaç sokak başı

Kaç dilde anlattın derdini meramını

Sana göre yıldızlar

Farklı görünürdü her şehirden

Ve rüzgarların söylediği türküler

Herşehirde farklı farklı dillerdeydi

Anlamak istemedin öyle olmadığını

Senin ateşin hiç sönmedi

Sabah olsun istemezdin

Elin varmazdı dağıtmaya

Düşlerinin lacivert küllerini

Sen o geçtiğin şehirlerin kadınıydın

O şehirlerde en kuytuların

Tenhada bir ağıttan doğurdu belki anan seni

Dalgın meşe o an uykusundan uyandı

Belki de hiç doğurmadı

Sen dalgın bir nehir kıyısında bitiverdin

Kendiliğinden sessizce

Sana her çiçekten birer renk hediye

Her renkten bir ömür verildi

Gözyaşların henüz görülmedi

Doğduğu gibi gömüldü

Bir ateş başında güle oynaya