Gelinim Rumelim

Ne zaman düşşem peşine

Bir kasabaya  çıkar yolum

Uzun sarı saçlarıyla bir kız

Öyle ki, kasabanın en güzeli olmalı

Sabah erkenden ilk işi

Taze güller takmış tülbendine

Beni bekler gibi durur kasabanın girişinde

Pembesi pembedir hani

Sonra yanaklarına sıçrar birazı

Gözü gözüme değdiğinde

Eline yüzüne bulaştırır utangaçlığını

Doğuştan mıdır oyası

Yoksa beni özlediği vakitlerde

Kendisi mi işlemiştir bilinmez

İşte geldik diyorum

Uyan gönlüm uyan,

Burası Rumeli olmalı

Çok konuşmaz ama bilir insan

Sesinde bir çalgı çengi

Yüzü desen bir düğün yeri

İçimde davulların zurnaların çalındığı

İçimde gümbür gümbür

Ver elini gelinim, kadınım

Ver elini ilk yazım

Bir elinde ayçiçeklerin

Bir elinde gelinciklerin

Şimdi hangi elinden tutmalı seni

Yoksa sadece öpmeli mi pespembe güllerini

Trakya Çingenesi

Beni fazlaca yanlış bulabilirsiniz bayan

Doğrudur  çingenelerin akşam rakılarını yağmaladığı

bir gecede doğduğum ama

bir trakya çingenesiyim sadece

Rüzgalardan nasibini almış ilkel bir adamım

Ve savrulup duruyorum

Anason kokan ambarların çilingir sofralarında

Beni fazlaca esmer bulabilirsiniz bayan

Nitekim doğrudur  da

Ama benden daha iyi kim bilebilir

Beyaz bir gerdanın kıymetini

İflah olmaz bir serseriyim belki

Sizinle terlemekten bıkmayan

Ve oldukça memnunun  kalçalarınızın dolgunluğundan

Dilimi hiç anlayamıyor da olabilirsiniz bayan

Ama bir seviyi her dile eksiksiz çeviriyor gözleriniz

Gözleriniz bir ateş müSvettesi

Yakmaktan başka çare yoktu  rumeliyi

Bilmiyorum neden bana suçluymuşum gibi bakıyorlar

Oysa bir yalnıştı, çokça sevmiştim sizi

Sadece bu yüzden bile
Azıcık adam sayılmaz mı bir trakya çingenesi

Rumeli' ydin

I

Ne ellerimin cesareti vardı

Ceplerimden çıkmak için

Ne de benim

Yüzüne bakabilmek için

Esmerdim bir de ben

Hem de herhangi bir burgazında rumelinin

Çaresiz baharı beklerdim

Ve papatyaları

Aşkımı ispatlamak için

II

Güneş batarken

Kırmızı siyah muşambalı masanın üstünden

Olanlar olmuştu

Ne kadehte buz kalmıştı

Ne de şarköyde rüzgar

Sakindi ya saçların

Öyle sakindi rumeli

Devrilmiyordu sandalyeler

Çalınmıyordu yere buzlu rakı kadehleri

III

Tenin hep Rumeliydi senin

Düşleriminin ayçiçeğiydin

Dokunmaya kıyamazdı ya insan

Öyle yarım kalırdı hasat sevinci çiftçinin

Bir de bakardın yaz geçerdi

Öyle sermestik ki teninden
Ancak anlardık

İnsanın terini silerken güz yeli

Yüreciğimizin tokluğuyla sevdik seni

IV

Batır beni inişte

Beyler siz de devirin ıstakaları

Kızmayın bir de

İyidir elbet,

Latifin tavşan kanı çayı

İniştenin sarma cigarası

Ammavelakin,

Kırlangıçlarla haberi salınan bu ses

Hiç de yabana atılır cinsten değildir.

Sesin hep Rumeli'dir senin

V

Ellerin hep Rumeli'ydi senin

Rakının bardakta kalan beyazlığı,

Sahilde martıların beyaz toplanışıydı

Ve ne zaman Tekirdağ ellerine kavuşsa

Fırınlara koşardı sarışın çilli çocuklar
Öyle sıcacıktı ki ellerin
Buharlaşacak sanırdım bu şehir

Aldırmazdım çayın soğukluğuna

Garsonların ilgisiz oluşuna