Bir Delinin Haykırışı

Deli bir adam size… Kendinizden utanmanızı söylüyorsa… Ne biçim bir dünyadır burası…

Aktar

Ben ki aşkların aktarıyım

Bir bahar günü düşmüşüm yollara

Yürümekten bitap düşmüşüm

Ölmüşüm

Kalmışım

Umurumda mı?

Yolunda kaybolmak istiyor insan

Hem dünyanın tüm kokusu seninkinden güzel mi ki?

Kimi gül dökersin ardına

Kimi tarçın

Kimi biberiye

Bugün Yağmur

sağanak bu;

 

''bugün yağmur bir kadın saçıdır yeryüzüne dökülen
upuzun, ince ince, karanlık, kokulu
sen ki aşkta aldatıldın
yüreğin taş parçası
dinle, yağmuru dinle, teselli bul türküsünden
her şey olur
her şey büyür
her şey geçer
hayat kalır''

 

Hajde Bolan

Bir rüyanın peşine düşmüş gibi çıkmışsın evinden

 

Vardar’ın kıyısında bulmuşsun kendini

Eteğin suya değmiş, bahar gelmiş

Papatya üstüne papatya koymuşsun

Takmışsın saçına

 

Tüm dileklerimi bir tebessümüne taktığım

Dudakların Rumeli’de bir dilek ağacı gibi kırmızı

Gülümse bana…

Kaçış

Ağzında ıslak sigarası,

Bir adam geçti sokaktan

O adam ki ölmeyi beklerken ‘yürüyeyim’ bari demişti

Aklından bir satır geçiyordu;

‘’yürümenin dışında bütün eylemlerin adı kaçıştır’’

Sonra bir gün…

Sonrasını bilmek istemezsiniz

Sanı

Bu gece yine

Yağmur yağmadı ama

İşte bu sardunya varsa bir köşe de

İşte bu yalnızlık varsa yine bende

İşte yine bu gece de uykusuz kaldık demektir

Yarın Pazartesi mi?

Turgut Uyar’ın Büyük Saat’inden başka saat yok salonda

Yoksa…

Kalbimde bir oyuktur zaman

Zaman…

Soldu diye kopardığım sardunya yapraklarıdır.

Çatıların üstünde insafsızca öten martıdır

Zaman yoksa mekân da mı yok?

Biz bu gece seninle oldukça bir yerlerdeyiz mesela

Güller içinde, Üsküdar’da bir çay bahçesindeyiz

Metrobüs hattının son durağındayız

Bir yunan lokantasındayız mesela

Rakı beklerken şarap gelmiş önümüze

Yanıldığımız bu olsun

Hiç ölmeyeceğimizi düşündüğümüz gibi

İçimizde bir Trakya bulanması

Titrek ellerin bana kekik toplamış

Alıp burnuma götürüyorum

Üşümüşler

Bu yüzden anlattım sana

Kızgın taşların üstündeki tepeli toygarları

Şimdi Pazar gelip geçmiş olabilir

Kuşlar uçup gitmiş de olabilir

Ama aşk?

O durur

''Ve seninle biz iyi ki
Sevmelerin ustasıyız, güzel şaşkınlıkların
Önce yüreklerimizi alıştırmışız buna, sonra kafalarımızı
Ki bu yüzden içimiz hiçbir zaman yoksul değil
Yoksul olmadı.''

Kara Kitap vs Koku

Kibritçi Kadın

Olanları bir an düşündü genç adam. Gerçeklesen çok değişik bir simya olayı olmalıydı. Cisimlerin ateşle temas ettiklerinde nasıl şekil değişikliğine uğradığını biliyordu. Gerçekleşen buydu tam olarak. Acaba her insanın içinde bir miktar fosfor var mıydı doğuştan. Ya da bir kibrit çöpü kendi başımıza yakamadığımız. Aldığımız nefesle değil de ancak sevgilinin nefesiyle yanan, sesiyle ya da bir dokunuşuyla.

Değişiyordu kadın. Çıkan dumanın isiyle zehirleniyordu. Ve ağlamak zehirlenmenin ilk belirtisidir.

Buyruk

Martılar

Geldiniz mi yine bir saatin günahını alarak

Sabahın dördünde

Seherinde ve serininde

Geldiniz mi daha deniz dalgalanmadan

Buyrun

Susun

Ya da bana biraz benden bahsedin

Kulağımdaki sesi tarif edemem

Kendime bulduğum isimlerden bahsedemem

Siz elbet bilirsiniz

Şiirin mavi denizini

İyi bakarsanız kıyılarında hüzünlü insanlar

Varın

Sayın

Ki

Biri benim

Şimdi biraz benden bahsedin

Kelimelerin Geldi Bana...

Şair diyor ya;

 ‘’ Ama birkaç sözcük öğrendiysem
Kadınlardan öğrendim, yine de...’’

Ayların en güzelinin dolunay, günlerin en güzelinin gündendi olduğunu ondan öğrenmiştim...

AloooooOOOO

“Gizlenirken vurulmuş ulaklara ağıttır/ Bana açtığın her telefon.”

5 Lira

5 lira gibiyim

Hani bugün varım yarın yokum

En iyi ihtimal, bozukluğum

Elden ele dolaşır dururum

Bir gün bakarsın bir bitpazarına uğrarım

ve der,m ki;

Bir zamanlar kadim adında bir delikanlı varmış

Ama şimdi yokmuş…

Herşeyin Başladığı Yerden...

Sevgili Burhan,

Canım, güzelim,dostum!

Şu an ODTÜ'deyim.Sana buradan yazmak istedim.Orada burada bulduğumuz anılar içerisinde.Bugün dünü tekrar inşa ediyor zihnim.
Bu aralar aşk doluyum,herkese,herşeye! Nasıl oldu,Nasıl başladı bilmiyorum.Seviyorum dünyayı,nimetlerini,acısını,kaosunu!Gelip geçen insanlara bakıyorum.Hepsi ne güzel.Öte yandan yoruluyorum ben herşeye herkese bol keseden güzellikler dağıtırken,aşklarına onların istediği biçimde karşılık veremediğim için sevdiğim, güzel adamlar beni yokluklarıyla cezalandırıyor,yahut bununla tehdit ediyor.İçlerinden birini kendime istiyorum ama sadece birini,o biri ise bana uçurumlar vaadediyo. Bu uçurumlar İstanbul'da olsa amenna!Ama değil!Elbette üst geçitler şehri Ankara'da.Bir önemi de yok bunların.Hayat almadığımı kararlarla da yeterince güzel ve çirkin ve ben seviyorum dünyayı.Malta'ya geri taşınma,doktora için hazırlanma arifesindeyim. Hepsi ağır aksak ilerliyor, devinyorum.
Sen nasılsın?Sevdalı günler yakın olsun güzel gönlüne?Az sonra geleceksin, Hasretle sarılacağız tanıştığımız yerde, ne güzel!Eylül'ün sonu.Yıkandı Ankara ve ben seni bekliyorum.

Dursun Bu Taş

Rüzgar içini çekti

Uyuyanlar oldu aranızdan

Hüzünle bezendi yıldızlar

Yalnızım,

Bunu hep söylüyorum ama tekrarlayım

Yalnızım, yıldızlar kadar

Her şey boşluğu sevmekle başladı.

Üşümek tüm şiirlerin içinde

Isırmak çirkin dudaklarımı- dudaklarımın çok dikeni olmalıydı-

Gözyaşlarımın akmayası

Yalnızlığımdan, yalnız

Gecenin gölgesinde unutuldum

Siz uyurken, yıldızları tanıdım

Size yıldızları anlatmalıyım bir ara

Yaslanıp bir duvara,

Ah’la başlamalıyım

Sesim ulaşır o zaman özlenmiş diyarlara

Ve elbette size aşkı anlatmalı

Bilirim bir kadını sevmeyi

Sakalım yok ama ben güzel bir insanım,

Beni dinleyin, size aşkı anlatacağım

Aşk ne kadar küçüktü taş iken

Onu bir kadın doğurmuştu, kıyılarıma

Taş… Yolumun üstünde ama sularımı halelendiren

Hep küçük kalmalıydı ama

Ben kendi elimle bir taşı büyüttüm.

Dedim ya boşluğu sevmekle başladı her şey

Hem bir mezar da boşluktu

Bir kadını sevmek de

Bir taşın sessizliği de, aynıydı hepsi

Boşluk… Sonu yok bunun, çaresiziz

Ben kendi elimle bir taşı büyüttüm

Şimdi o taşı kaldıracak gücüm yok

Hem gecenin içinde olduğundan da büyük

Dövdüm onu, yonttum olmadı

Onu yonttukça ben yok oldum

Rüzgâr aldı yıldızlara götürdü tozlarımı

Yolum üstü beni yağmura sordular