Çocukça Avuntu

 Ahmet Dedem'e...

Ey küstah yerküre

Yenilmedik sana

Yenilmedik dedemle

Saklamıştım bir çekmecede

Ondan kalan takma dişleri

Bir bardak su içinde

Dedemin üzünç kemikleri

Sanki fısıldar bizlere

Mezarının yarım sevincini

Göğe Bakma Durağı

“Falanca durağa şimdi geliriz göğe bakalım

İnecek var deriz otobüs durur ineriz

Bu karanlık böyle iyi afferin Tanrıya

Herkes uyusun iyi oluyor hoşlanıyorum

Hırsızlar polisler açlar toklar uyusun

Herkes uyusun bir seni uyutmam bir de ben uyumam

Herkes yokken biz oluruz biz uyumayalım

Nasıl olsa sarhoşuz nasıl olsa öpüşürüz sokaklarda

Beni bırak göğe bakalım”

 

Gazap Üzümleri ( The Grapes of Wrath)

"Eğer yoksulsan ve ekmeğe muhtaçsan sakın zenginin kapısını çalma, çünkü gönülden vermez; git, yoksulun kapısını çal ki elindeki son ekmeği bölüp gönülden vermek nasıl olurmuş, onu gör..."

Anne: Bir kadın, bir erkekten daha kolay değişebilir. Erkekler, hayatı bölümler halinde görür. Bebek doğarsa veya birisi ölürse bu bir bölümdür. Bir çiftlik sahibi olup, kaybederse, bu bir bölümdür. Ama bir kadın için, her şey bir akıntı gibi devamlıdır. Küçük engeller vardır, ama nehir akmaya devam eder. Bir kadın hayatı böyle görür.
Baba: Olabilir ama zor günler geçirdiğimiz kesin.
Anne: Biliyorum. Bizi güçlü yapan da bu. Zenginler gelirler ve ölürler, sonra çocukları da iyi olmaz, onlar da ölür. Ama biz gelmeye devam ederiz. Bizler yaşayan insanlarız. Bizi ezemezler. Silemezler. Biz sonsuza dek varolacağız. Çünkü biz halkız...

Tom: Belki her şey Casy'nin dediği gibidir. İnsanların kendi ruhu yoktur, sadece hepimiz olan büyük bir ruhun bir parçası vardır herkesin içinde. Eğer öyleyse…
Annesi: Öyleyse ne Tom?
Tom: Öyleyse fark etmez. Karanlıkta her yerde olacağım. Baktığın her köşede. Aç insanlar doysun diye kavga verildiğinde orada olacağım. Ne zaman polis birini dövse, orada olacağım. Sinirlenip bağıran adamlar olunca karşına çıkacağım. Aç çocuklar yemeğin hazır olduğunu duyup güldüklerinde, orada olacağım. Ve insanlar kendi yetiştirdiklerini yiyip, kendi inşa ettikleri evlerde yaşayınca, orada olacağım.

Akşam Sefası

Sabahsız bir geceye

Sevdalı

Akşam sefası

Ve cam kenarları

Camgüzellerine ayrılmış sadece
Olsun

Aldırmaz o az suyuna

Taşlı toprağına

Gözü yaşlı izler sadece

Gün oluncaya

Kaybolan yıldızları

Kimse görmez, solar gider

Yaprakları arasında

Küskün pembe yanakları

Saçma ve Sapan

Gün gelecek

Zalimlerin parmakları karıncalanacak

Ve kuşlar

Yuva kuracak

Sapan çatalına

Yahut namlu ucuna

İşte, tam o zaman

Bir kirazkuşu

Bir gün daha yaşadığına sevinip

Bir önceki gün öttüğünden

Daha güzel ötecek

İşte o zaman

Kırlangıçlara dar gelecek saçak altları

Ve görecekler ki

Leylekler çoktan getirmiş baharı

Çoktan çiçek açmış bile yalıçapkını

Aslında Yağmur da Yorgundur

Çıldırmış olmalı bu yağmur

Bulutlara azmettirdiği sinsilik bir kenara
Herşey apaçık
Korkusuzca
Bir düş gibi düşenler

Tırnaklarını geçirmiş ensesine sokakların

Duyulur ılık bir çığlık

Gördün mü sen hiç kalktığını

 Toprağa düşen bir tabutun

 Öyle yorulmuş artık yağmur
Camlara tutunmaya çalışan damla

Ve damlada su

Paslı saçaklardan düşmüş de gelmiş

Peşinde koşarken huzurun

Nasıl da şiire karıştırmış yorgun ruhunu

İçimden eve almak gelir seni

Nakış nakış günahlar işlemek

Yağmurun altında
Bir sabun gibi erimek mesela

Köpük köpük

Gül, sevin
Penceremdeki yağmur damlası

Ne saklanacak bir kuytu kaldı

Ne de gözlerde uyku

Arz-ı Hal

 

 

“Ben de günahkar kullarındanım Allahım...

Bir "Kulhuvallahi" bilirim dualardan,

Bir de "Yarabbi şükür" demeyi doyunca,

Bir kere oruç tutmam ramazan boyunca,

Ama çekmediğim kalmadı sevdalardan.

Ben de günahkar kullarındanım Allahım!..”

Öyle Bir Hikâye

''... İnsanlar var, sevdiklerini almışlar şu saatte koyunlarına, dalmışlar iki kişilik rüyalarına. Pekâlâ ne yapalım? Ama sen Zeyrek yokuşunda kuyruksuz, tüysüz, uyuz, soğuktan titreyen bir sokak köpeği, ben Panco’nun arkadaşı, başka hiçbir şey değil ... Ne yapalım? Günün birinde dostluklardan, insanlardan ve hayvanlardan ve ağaçlardan ve kuşlardan ve çimenlerden yapılmış vazife hissi ile çarpan yüreklerle dolu bir âlemde yaşayacağımızı düşünelim. Bir ahlakımız olacak ki hiçbir kitap daha yazmadı.''

Köprüdeki Kız

Tür: Dram, Komedi, Romantik

Yapım: 1999, Fransa

Yönetmen: Patrice Leconte

Senaryo: Serge Frydman

Oyuncular: 

Vanessa Paradis,  Daniel Auteuil

"Geleceğimi büyük bir tren istasyonundaki banklı ve damalı bir bekleme salonu gibi görüyorum.
Dışarıdaki kalabalık beni görmeden koşturuyor.
Hepsi bir acele içinde, trene veya taksilere biniyorlar.
Gidecek bir yerleri,görecek birileri var.
Ve ben orada oturuyorum, bekliyorum.

-Neyi bekliyorsun Adele?

Bir şeyler olmasını. "

*

''Kaybetmeyi öğren, yoksa kazanmayı çok ciddiye alırsın''

*

''Sarhoşken söylenen her söz ayıkken düşünülmüştür.''

*

- Onu siz mi kurtardınız?

- Çok karanlıktı kimin kimi kurtardığını söylemek zor.

Çakıl

 

Seni düşünürken
Bir çakıl taşı ısınır içimde
Bir kuş gelir yüreğimin ucuna konar
Bir gelincik açılır ansızın
Bir gelincik sinsi sinsi kanar

Seni düşünürken
Bir erik ağacı tepeden tırnağa donanır
Deliler gibi dönmeğe başlar
Döndükçe yumak yumak çözülür
Çözüldükçe ufalır küçülür
Çekirdeği henüz süt bağlamış
Masmavi bir erik kesilir ağzımda
Dokundukça yanar dudaklarım

Seni düşünürken
Bir çakıl taşı ısınır içimde

Endülüs'te Çingene

Öperken rüzgar esmer sıcak tenini

O söyler kendi müziğini

Bileğinden dirseğine düşerken altın bileziği

Nasıl hulyalara dalmasın endülüs erkeği

Kırmızı perdeler ardında kalır
Çingene düşleri

Üzüm Üzüme Baka Baka Karasevdalıdır

Bir üzüm tanesi

Kanadıkça kızıla değer gölgesi

Yaklaşan hasat vakti
Kara kırmızıya çalar rengi

Aktıkça gözyaşları

Alır götürür buruk tadını

Hani derler ya

Üzüm üzüme baka baka

Kara(sevdalı)dır

İşte bir bağ bozumu

Bıçak dayanınca boğaza

Teninden dökülen şıra

Belki de canıdır

Benim İçin Üzülme

" biliyorsun bizim gibiler için bir yer var hâlâ... 

her damarda dolanır aynı kandan.

seni melek yapanın kanatlar olmadığını anlarsın.

tek yapacağın çıkarmak kötülükleri aklından.

bir busedeki göz açıp kapanmada bulacağız cevabı.

it tüm korkularını gölgelerin derinlerine.
benzeme sakın renksiz bir hayalete.
çünkü hayatın en güzel resmi senin içinde..."

Lodos

Bir rüzgardır

Alıp götüren bu şehri

Hangisi topraktır

Hangisi yaprak

Belirsiz

Bir çift dudak

Hangisi benimdir

Hangisi senin

Söyleyebilir misin

Göz gözü görmezken

Şehrime lodos gelmişken
Yeniden

Haiku

Barış gelecek

İnsanlar bağdaş kurunca

Bir sofra başında

 *

Kör karanlıktır

Yokluğun-da göremem

Şu giden sen misin?

 *

Nefesine değince sözcük

Budak budak güllenir

Bahar gelir dudaklarına

*

Denizi yırttı

Martının çığlıkları

Ah! bir de parmakları olsaydı
*

Kayıp bir ormanda

Yağmur sesidir

Tüm rüyalar

*

Gülüşün senin

Şeftali ağaçlarının çiçek açması için

Yalvarırdurur bahar

*

Bak sevgili

Uçurtmamız bu yerdeki

Vurmuşlar____
* 

Görmemem gereken birşey gördüm

Sonra da öldüm