Portakal

Evimizi çevreleyince kış

Portakalları hatırlarım

Ve yıldızlara fırlattığımız kabuklarını

Perdeleri pazen bir pencereden

Bütün portakal olurdu gökyüzü

Bilmiyorum, hangi sabırlı ressam boyardı yıldızları

Öyle ki,

Ağaçlar ve böcekler güneş açtı sanırdı

İşte tam da o zaman

Yeşerirdi bahar

İçi ısınırdı kibritçi kızın

Kurtulurdu kuzu kurttan

Erirdi yağmurda tuzdan evler

Sonra ninemi hatırlarım

Ekmeğini portakal suyuna banmış

Ve turuncu ellerinde masalları ve öyküleri

İncecik gezinir gibi yıldızların arasında

Sanki cam üzerine çizilmiş gibi

Şeftali

Dadanmışken  mahallenin yeşil gözlü şairi

Utangaç kızları anımsatır

Dalında kızarmakta olan bir şeftali

Tanrı bilir ya,

Yüreğimden geçmiyor değilsin , ey sevgili

Ne mevsimi ne de yeri diyorsun ama

Yüreğimden  geçmiyor değilsin, ey şeftali

Çilek

Biraz bahar gerekiyor bize

Bilmiyoruz henüz sevmeyi

Öyle sereserpe
Sürgün vererek

Bir çilek gibi

Ve tatmadık daha

Her baharda bir çileğin başına gelenleri

Ve onun daha bahar gelmeden

Alt dudağını gizlice kanattığını bilmiyoruz

Biraz bahar gerekiyor bize

Bir de öpülünce çilek gibi kızaran kadınlar

Renkleri öğretmeye kırmızıdan başlayan

...

Elma

Sararıyor hayat

Bir agacın

Hiç bir insanın

Uzanmaya zahmet etmediği

Yerinden.

Mesela unutulmuş bir elmanın

Tutunduğu daldan.

Öyle sararıyor hayat

Susarak her çığlığını

Ve büyüterek içindeki ıslaklığını

İncir

Pencerenin dibinde kök salmış

Gövdesi küle bulanmış

Yaşlı bir incir ağacı düşün

Dalında da meyvesini düşün

Bir ağustos ayının ortasında
Rengi çoktan sararmış

ve asılı durur gibi bir darağacında

Sen bal sanırsın ama kandır içindeki

Biliyor çünkü düşmektir kaderi

İşte ben o incire koca bir aşkı bağışladım

O da sevdi seni, tıpkı benim gibi

Önce sessizce bir iç çekti

Senle doldurdu içini, son nefesiymiş gibi

Sonra yere çaldı kendini

Tıpkı benim gibi