14.06.2018


Gecenin üçünde vardiyana kalmışım senin
Telsizimde buğday tenli türküler
Göğsüme doğru savrulan bir balyoz
Ciğerlerimin filmini çekseler,
Sanki bir sabahçı kahvesinin kül tablası
Şimdi kimin kini varsa durmadan sigara sarsın
Ve bütün ağrılarımı bir peşinat saysınlar…

 Bir fabrikada mengene vurmuşlar şakaklarıma
Ve yazdığım şiirler ne kadar da kanlı görünüyor kapitalin avucunda
İki nefes arasında bir sigara,
Sabaha kadar yürüsek,
Umuda su taşıyan karıncalar misali.
Bir bakmışsın iyileşmiş dünya... 

27.05.2018

 
Sen aklıma düşünce
Düğmeleri birbirine kavuşmayan gömlekler diker terziler
Toz koparan delikanlı gibi yeni yetme bıyıklarım çıkar
Gönlüm daraldığında burayım diye
Ellerime baksanız, titriyor
Ellerime baksanız sanırsınız yetmişimdeyim
 
Sen aklıma düşünce
Paslı bir demiri çıkarıyorlar ciğerimden
Oysa bir atı nalından çivilenmişlerdi bir kaldırıma
Şimdi semerini koparmış gibiyim
Aklım şimdi bir elma ellerinde; ikiye bölünmüş
Cebimde bir ölmek saklamıştım, bir de beş metelik
Nerde ne zaman düşürdüm, anlayamadım

 Sen aklıma düşünce, ben bir kuyunun içine düşüyorum
Ütüsü bozulmamış henüz Yusuf’un rüyasının
Sen gül kokuyorsun, ben şair oluyorum.
Çocuklar şen şakrak,
Babalar bekleniyor akşamüstleri dört gözle
Henüz kör değil Yusuf’un babasının gözleri de
Kadınlar bir türküde kayboluyor aynı vakitlerde
Telgrafın tellerine kuşlar konuyor
Sen aklıma düşünce
Herkes sevdiğine böyle mi yanıyor…

26.04.2018





senin köylün olayım
senin toprağın
bir tohum çiçeğe yatsa geceleri
gözümün önünde açar yüzün



yağmurun diline dolanmış bir şarkısın sen
güneşin daha iri doğduğu köyde
yağmur duasına çıkmış bir köylüyüm ben


köylünüm ben
toprağın olayım
sensin bana sanki benden



Kan Bilir


Beynim ve yüreğim
Senin ellerinde iki bıçak gibi
Birbirini körelten 
Ordaydın, canevimde
Değdiğin yeri biraz daha kanatıp
Yaralarıma biraz daha tuz basarken
Kan bilir de aktığım nehirleri
Siz yine de kimvurduya sayın beni

2.01.2018


Önce yeşili bitirdiler
Sonra beton duvarlar dibinde büzüşmüş buldular bizi
-Ki her mesai başında biraz daha yükseldi o duvarlar-
Kimi, gördü
Kimi, görmedi
Kimi, zaten kördü

Üzerimizde ateşi yeniden keşfetti
Şeytan denilen düzen
Kimi, çığlık çığlığa
Kimi, sessizce güldü
Kimi, insansızlığımızı süzdü

Telsizimizden yeşil renkli türküler söyledik
Yeniden yeşertmek için dünyayı
Kimi, duydu
Kimi, sustu
Kimi, pustu





1.10.2017

Uyanınca çocuk olmaların var senin
Bir çocuk bahçesi niyetine taşıdığın gözlerin
Bir Pazar olarak duruyor karşımızda sokak
Adım attığımızda göbek adımızla sesleniyor bize
Su gibi yumuşak bir sesle
Keşke bu saatlerde tüm insanlar çay içse
Önce yavaş yavaş sonra hızlı hızlı
Sonra bardağı tabağa vurup sur dışına çıksa tüm İstanbul
Selamlayacaksak biz selamlarız birbirimizi
Seveceksek de yine birbirimizi
Ve kimseye vermeyelim çocukluğumuzdan arda kalanı

Sen konuşunca doymalarım var benim
Ağzında üç dilim lokma
Akşamüstleri çocukların ekmek yiyişidir sesin.

21.09.2017

Benim adresim aynı da,
Senin sokakların mühürlü
Ben o sokakların her köşesinde
Bir ananın haklı çıkışını gördüm
Bir babanın derinden of çekişini

Kapıların kilitliydi.
Kilitli olmasa da sorarsın adımı
Kahveyi acı severim ben, ordan tanı
Senin hatırın kalsın bende, benim acım muhayyer

Kapıların kilitliydi, ordaydın
Ordaydın ta can evimde
Orda büyüttüm kendimi
Ömrüm üstüne karlar yağarken…

26.08.2017

O SABAHIN GECESİ

Diyemediğim şeyler var. Durmadan kafamı karıştıran şeyler. O sabahın gecesinde her şeyi yaktım; biriktirdiğim çocukları, aldandığım vücutları, içimden gelip geçen binlerce gülüş, binlerce bakış… Velhasıl otuz senede ne gelip geçtiyse, beni ben yapan ne varsa, ki ‘’yanarsın’’ demişti ‘’seni seviyorum’’ dediğimde. Haklı çıkmıştı; sona geldiğimizde anladım bunu. Oturdum izledim; sanki kızıl ormanın ortasından geçip önüme çıkan ilk yardan atladım. Biriktirmek artık bana göre değil. Unutmak da nitekim öyle ama hatırlamamayı becerebilirim.

Sesi, gülüşü, bakışı vücut olmuş, geziniyor beynimde; onu nereye bırakacağımı bilemeden çıktım sokağa. Soğuk, bir o kadar sokak, bir o kadar da yağmur. Yaptığım kâğıttan gemiler birer birer suya gömülüyordu.

Bir arkadaşa uğradım. Onun da bir mevzusu vardı. Açık etmezdim ya kendimi. Ona verdiğim nasihatleri aslında kendime derdim. İnsan en çok kendini kandırırmış başkasını değil. Olum dedi arkadaş; ''Sen kime diyorsun bunları?''. Boynumu eğdim. Derin bir sessizlik oldu bir an. Bir tane daha açtık; ‘’Yarın açacak bir dükkânımız yok nasıl olsa’’.  Acı bir gülümseme dudağımda.

Aklıma ‘’ rocky’’ geldi; çocukken edindiğim ilk köpek, kudurduğu için öldürmek zorunda kaldığımız köpek. Bazı şeyleri azalta azalta bırakmak mümkün olmuyor. Rocky gibi, sigara gibi, sen gibi… rocky sudan korkuyordu ben onu bir kadeh suda boğdum. Vedalaşmak zor oluyor bazen. Nasıl oldu bilmiyorum bileğime yapıştı birden. Aldım yere çaldım, cam kırıkları, can kırıkları… Sabah olunca her şeyi tekrardan hatırlamaktan korkuyordum; en çok bu hissi hatırlıyorum.

O GECENİN SABAHI

Gelelim sana; zaten hep sana gelmedik mi kapısını açtığım evimi saymazsak?
Sen çayı daha yeni demlemiş ve uzanıp upuzun kollarınla perdeyi sıyırırken ve gözlerimin ışıktan kamaşacağını bekleyerek muzipçe gülerken seni nasıl arkada bırakabilirim. Yarı uyanık yarı uykulu kan çanağı gözlerimle sana baktım. Nasıl biteceğini düşünüyordum; her şeyi anlatacaktım sana dün gece neler olup bittiğini ve en önemlisi bize yazdığım sonu. Aklım ve bilincim hazır değildi buna. Ama sen gidebilirdin. Gitmeliydin en başta ama sen bir kez yaptığın o hatayı hep tekrarladın. Tek yanlışın buydu; aklı başka birini sevmek.

Sana kıyamadım, nasıl yapacaktım saçların yüzüme dökülürken. Nasıl anlatacaktım sana aşkın en büyük bir yanılsama olduğunu. Sana iyi geldiğine inandığın bir şeyi yaşamaktır aşk. İnandığın yalanları zamanla kendi gerçekliğin ettin. Lakin her şeyi yaşamak ister insanoğlu, dibine kadar. Böyle sonunu bile bile sonuna kadar gitmek istersin bazen. Sonda kül olmak varsa ya da kül etmek olsa da. Seninki de buydu.

Sen anlıyordun beni; anlatamama da gerek yoktu aslında; artık baş vermiş yaramı biliyordun, dün gece olup bitenleri kestirebiliyordun az buçuk. Ki ben de kelimelerle anlatacak değildim bu durumu. Her zaman için mümkün olmuyor bu. Gözlerin bu kadar açık konuşmasa daha kolay olurdu. Gözlerinden okunuyordu, konuşmasan da sesin titriyordu. Öyle sarıldın, her zamankinden daha içten hiç bırakamayacak gibi...

‘’Her şey güzel olacak’’ dedim

Buna ne sen inanıyordun ne de ben.

17.05.2017

Gece sayımlarında eksik çıktığım doğrudur,
Perdesi çekili pencerelerin arkasında
Hoşafı sofrada yarım bıraktığım da doğru
İki üzüm tanesinin damarlarımda gezdiği de…

Tam düşecekken bir kadehe
 kirpiğine tutundum
Sonra iki gözün arasında gelsin volta… gitsin volta...

Dilim şişelerin küçüklüğünden şikâyetçi
Oysa ben makul olmaya çalışırım böyle müşkül mevkilerde
Devrilmiyordu ya hani sandalyeler,
Hani sakindi ya saçların, öyle sakindi gece…
Sarhoşun mektubu okunmazmış, gönlü okunurmuş
Ben cümlelerimi tutuşturmadan sen gönlümü söndür

10.04.2017

O kadar doyduk ki birbirimize 
Aç olduğumuzu unuttuk sabahları 
Önce balkondaki çiçekleri suladık
Sardunyaları…
Kırıldıkları yerlerden inadına yeşersin diye
İnadına yaşıyoruz biz de
İnadına yeşiliz, şükür…
Önce kendimizi sevmeyi öğrendik, belki de ilk defa…
Sonra şairlerin isimlerini
Sen varken beyaz duvarlı bu evde uyanırsam mutlu oluyorum.
Tok oluyorum, susamıyorum
Kendini hatırlattığın yerde dur biraz
Dur biraz da gözlerinden öpeyim
Sonra uykulu ellerinden

15.12.2016

Acz Kİ
Ben senin uykularında
Ve bir volta boyu pencerenin önünde
Kaşlarımın üstüne basa basa geziniyorum
Sen ki benim koyunlarımı güdüyorsun
Acz Kİ 
Ben bir sokak lambasına vurulmuşum 
Ezan ‘Allah büyüktür’ dediği vakit 
Sen evlerden bir evsin yağmur altında 
Pencerenden bir kursun sekmiş alnımın ortasına
Acz Kİ
Çok sağnak yağmışsın, sanki binlerce sene
Dökülen bir gökyüzüdür hayatın ta kendisi de
Rahmettir derler;görmüştüm bir cenazede
Senin canın sağolsun
Bana rahmet
Şimdi bir rüya görmüş gibi anlatırım
Ben birkaç satır içinde sanki sana daraltılmışım
Kelimeler kabz